Sunday, April 8, 2012

ပိေတာက္ေတြပြင့္ေနၿပီ ေမာင္

at 10:20 PM
မေန႔ကရြာသြန္းထားတဲ့မိုးေၾကာင့္ စိုစြတ္စြတ္မနက္ခင္းေလေျပနဲ႔အတူ သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ပန္းရနံ႔တစ္ခုကို သတိျပဳမိလိုက္ေလရဲ႕။ အိမ္နဲ႔မလွမ္းမကမ္းကပိေတာက္ပင္ႀကီးကို လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ တစ္ပင္လံုး ပိေတာက္ပန္းေတြနဲ႔ၾကြား၀င့္လို႔ပါလား။ လမ္းေပၚကအမ်ိဳးသမီးတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ဆံေကသာမွာလည္း ပိေတာက္ေတြနဲ႔ ေ၀လို႔။
မ်က္လံုးအစံုမွိတ္လုိ႔ ပိေတာက္ရနံ႔ကိုအားပါးတရ႐ႈ႐ိႈက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းကအၿပံဳးနဲ႔အတူ ႏွလံုးသားေနရာမွာေတာ့ ........

ပိေတာက္ဆိုတာ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ခုကုန္လြန္ခါနီး ႏွစ္သစ္ကိုႀကိဳဆိုဖို႔အတြက္အမွီပြင့္တဲ့ပန္းပါ။ တနည္းဆိုရင္ ပိေတာက္ကိုျမင္တာနဲ႔ ျမန္မာသကၠရာဇ္တစ္ခုကုန္လြန္ေတာ့မယ္လို႔ အသိေပးေနသလိုပါပဲ။ အခုလည္း ပိေတာက္ေတြပြင့္လာၿပီေလ။ လူႀကီး လူလတ္ လူငယ္ အရြယ္စံုေတြလည္း ႏွစ္သစ္ကိုႀကိဳဆိုရင္း၊ အတာသႀကၤန္ေရသဘင္ပြဲ ဆင္ႏႊဲဖို႔ျပင္ဆင္ရင္း သက္၀င္လႈပ္ရွားေနၾကခ်ိန္ေပါ့။ ကၽြန္မႏွလံုးသားထဲက အမွတ္တရတစ္ခုကလည္း ပိေတာက္ေတြပြင့္ၿပီဆို ပိုလို႔သက္၀င္လႈပ္ရွားလာတတ္ပါတယ္။
႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈေတြၾကားမွာ တစ္ေန႔ၿပီးတစ္ေန႔ျဖတ္သန္းလာရင္း ဘာေတြဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းလဲေျပာင္းလဲ ကၽြန္မဘ၀ထဲက ဘယ္ေတာ့မွေမ့ေပ်ာက္မသြားတဲ့ အဲဒီအမွတ္တရဟာ ကၽြန္မရဲ႕ရွင္သန္မႈတိုင္းမွာ ကပ္ၿငိပါေနေလရဲ႕။
ကၽြန္မဟာ သေဘာထားႀကီးတဲ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္သလို လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ကၽြန္မေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုနဲ႔ အတင္းခ်ည္ေႏွာင္ထားဖို႔လည္းစိတ္ကူးမရွိတဲ့သူပါ။ ဘယ္အရာမဆို ကာယကံရွင္ရဲ႕ဆႏၵအရ ျဖစ္လာတာသာ အေကာင္းဆံုးပဲမို႔လား။ တန္ဖိုးထားၾကတာျခင္းမတူ၊ ရပ္တည္မႈေတြမတူ၊ စာနာခံစားတတ္ ျခင္းေတြမတူ၊ အေျပာင္းအလဲေတြကိုလက္ခံႏိုင္ပံုျခင္းေတြမတူ၊ ေတြးေခၚပံုေတြမတူၾကတဲ့လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေ၀းကြာခဲ့ၾကတာ သိပ္အဆန္းႀကီးေတာ့ဟုတ္မယ္မထင္ပါဘူး။ အသြင္မတူတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ေပါင္းစည္းဖို႔အတြက္ အေျခခံက်တဲ့နားလည္မႈေလးေတာင္မွ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့အေနအထားမွာ တစ္ဘ၀လံုးလက္တြဲဖို႔ လြဲေခ်ာ္ခဲ့မႈအတြက္ ဘယ္သူကမွားတယ္ ဘယ္သူကမွန္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္မဘယ္ေတာ့မွ အေျဖမထုတ္ခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုပါ။ အိပ္မက္ေတြကိုဖက္တြယ္ေနရင္ လက္ရွိဘ၀ကိုေမ့သြားတတ္တယ္/ ေရြးခ်ယ္မႈေတြလြဲေခ်ာ္တတ္တယ္ ဆိုတာသိေနေပမယ့္ သူ႔အနားမွာေနရင္း မေရရာတဲ့အိပ္မက္ေတြကို ဖက္တြယ္ၿပီး ကာလရွည္ၾကာ ကၽြန္မရွင္သန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြၾကားက သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားခ်င္း ခ်ည္ေႏွာင္ၾကတဲ့အရာပါ။ အဲဒါမရွိရင္ ဘယ္လိုပက္သက္မႈပဲျဖစ္ေနပါေစ မြန္းၾကပ္မႈေတြနဲ႔ပဲ ရင္ဆုိင္ေနရမွာပဲ။ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးကို မခ်ည္ေႏွာင္ႏိုင္ရင္ အခ်စ္ ဆိုတာလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ကိုယ္ျမတ္ႏိုးတဲ့အရာတစ္ခုကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဆုပ္ကိုင္ထားတတ္တဲ့ ကၽြန္မအက်င့္၊ ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈကိုအဆံုးထိတာ၀န္ယူခ်င္တဲ့ ကၽြန္မစိတ္တို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ေန႔ရက္ေတြ ရွည္ၾကာခဲ့ေပမယ့္ လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အင္အားကို လက္တစ္ဖက္ထဲက ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကာၾကာ ၿမဲၿမံေအာင္ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္မွာတဲ့လဲ။ ယံုၾကည္မႈေတြေဖာက္ဖ်က္ခံေနရတာကို မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳေပးေနရင္းက တျဖည္းျဖည္းအံေခ်ာ္မႈေတြမ်ားလာတဲ့အခါမွာေတာ့
ပိေတာက္ေတြပြင့္တဲ့ဂိမာန္ေႏြဟာ ကၽြန္မနဲ႔သူ႔ရဲ႕လမ္းခြဲတစ္ခုကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္သာေစခဲ့တဲ့အခ်ိန္ တစ္ခုအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ခ်စ္လို႔ခ်စ္ခဲ့တဲ့အတြက္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းျခင္း/ဆိုးျခင္း၊ နီးျခင္း/ေ၀းျခင္း၊ အတူရွိျခင္း/မရွိျခင္း ေတြဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ မလိုအပ္ပါဘူး ဆိုတဲ့ကၽြန္မရဲ႕ ဒီလမ္းခြဲမွတ္တိုင္ဟာ လူတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ေလွာင္ရယ္စရာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္။ ျဖစ္လည္းျဖစ္ခဲ့မွာပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ပါေစ ဘယ္လိုပဲေ၀းကြာခဲ့ပါေစ သူဘယ္ေနရာမွာပဲရွိေနပါေစ သူနဲ႔ပက္သက္တဲ့အမွတ္တရေတြက ကၽြန္မအနားမွာ အၿမဲတမ္းရွင္သန္ေနရင္း ပိေတာက္ေတြပြင့္တာကိုလည္း ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေငးၾကည့္ခဲ့ဖူးပါၿပီ။ ဒီေန႔လည္း ပိေတာက္ေတြပြင့္ေနျပန္ၿပီေလ။
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့
တေန႔ေန႔ ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ႏွလံုးသားရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာမွာပဲ သိမ္းဆည္းထားရင္း

ေျဖမဆည္ႏိုင္ ဒီရင္ကအလြမ္းကို
တယုတယသိမ္းဆည္းလို႔
ရာသီေတြအလီလီေျပာင္း
တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္အလည္ေရာက္တဲ့
ဧည့္သည္ကိုေငးလို႔
အေ၀းကေနပဲလြမ္းရင္း
ဒီေန႔လည္း
“ပိေတာက္ေတြပြင့္ေနၿပီ ေမာင္”


မာယာျဖဴ
၉.၄.၂၀၁၂ {တနလၤာ}
12:10 PM

1 comments:

ရင္ဆူး said...

မာယာေရ စာေလးဖတ္သြားတယ္ဟ...ကိုယ္ေတြ႕ခံစားမႈ႕ေလးလား....ေရးတာေတာ႕ ေကာင္းပါ႕.....ကဗ်ာေလးလည္း မိုက္တယ္......ပိေတာက္ေတြပြင္႕ေနျပီေမာင္ဆိုတဲ႕ အဆံုးေလးအရမ္းထိတယ္....ဂြတ္ သယ္ရင္း......

Post a Comment

မွ်ေ၀ခံစားမႈမွတဆင့္ အျမင္ေလးေတြ ျပန္လည္ေရးေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္....

 

မာယာျဖဴ Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review